Back in business

Du kan seie kva du vil om Petter Northug, men det er ganske rått at han er med heile vegen på 50 klassisk, er sterkast opp den nest siste diagonal-bakken og alltid har det lille ekstra på oppløpet. Skulle gjerne sett han spurte mot Hellner tidlegare i OL.

Då er eg back in business igjen frå i morgon tidleg. Første dag på jobben på ei stund, på gjensyn (eller kanskje heller ha det?) pappapermisjon.

Denne veka blir litt amputert då eg skal ta innkøyring i barnehagen tirsdag og onsdag. Eg ser fram til det eg vonar blir eit høgdepunkt ut i veka, foredrag av Al Gore om den siste boka hans. Og takk til Ola Kristian, Heidi, Vegard, Line Marit, Emanuel og mange andre som har kome permisjonshelsingar og velkommen tilbake helsingar. Takk!

Kanskje litt inspirert av Petter Northug og ei «skiing is coming home»-kjensle presenterer eg alle tiders beste fotballsong. Three Lions med Lighning Seeds, her i 98-versjonen (Det ligg forresten ganske mange klipp ute der ein kan høyre 10.000vis av britiske fotballfans synge songen i kor på stadion før ein kamp. Sterke saker):

Is i rubben

Permisjonen min er snart slutt. På mandag er det arbeidsdag igjen, og i helga er det landsstyremøte og dermed arbeidsdagar då og, så eg får snart vakne frå dvalen her og.

Bortsett frå barn, permisjon etc har eg vore mest oppteken av OL dei siste vekene, og kanskje særleg alle dei gode forklåringane som dukkar opp under eit OL. Det er vel berre vi politikarar etter val («Vi var ikkje tydelege nok») som kan konkurrere med tapande idrettsutøvarar i gode forklåringar.

Etter å ha blitt beste nordmann på 28.plass på 15 fri sa Tord Asle Gjerdalen at vi «nok trengte en gjennomkjøring». Min favoritt Odd-Bjørn Hjelmeseth toppa sjølvsagt dette med ei suveren forklåring, han fekk «is i rubben».

Kanskje vi skulle bytte forklåringar, vi politikarar og langrennsgutta? Odd-Bjørn kunne seie at han ikkje gjekk tydeleg nok. Og om SV nokon sinne tapar eit val igjen, så er det fordi vi har is i rubben.