Sayonara Japan

Smil, små bukk og vennlege forsøk på å snakke engelsk er det som møter meg ved kvart stoppunkt gjennom flyplassen i Hiroshima. Japanarane er gjennomført høflege, så gjennomført at det verkar som dei meiner det. Då vi tok Shinkansen (det superpresise, superkomfortable japanske lyntoget) frå Tokyo la eg merke til at konduktørane gav oss eit kort og korrekt bukk kvar gong dei kom inn i ei ny vagn. Som om dei sa ”Har de de bra alle saman? Her er eg igjen, til teneste for dykk”. 

Sjølv ein uformell og uoppmerksam nordmann legg merke til og set pris på det.

Eg er nett landa i Seoul no. Vi besøkte freds- og minnemuseet i Hiroshima i går. Eg treng å tygge litt på inntrykka frå det før eg skriv om det i ro og mak – kanskje i kveld.

PS! Eg har funne att eit par ting i Tokyo, for å seie det slik. Det eine er god fisk. Sjømaten i landet er fantastisk. Det er i stor grad bygd på suverene råvarer (mellom anna frå Noreg). Ivar Krisiansen frå Høgre og Nordland sa til meg at Japan hadde endra norsk fiskerinæring med sine knallharde kvalietskrav. Kvardagsmaten også bygger på kvalitetssjømat. Tenk kva vi kunne få til av god kvardagsmat i Noreg.

Det andre er godt utval av gode plater. LP-plater. Før var bruktbutikkane og antikvariata fulle av god vinyl. I eit drøyt tiår har eg lurt på kor platene er blitt. No veit eg svaret. Dei er i Tokyo. Den byen er også himmelen for plateelskarar.

2 tanker på “Sayonara Japan

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s